آریا ممکن الوجود

برای فهمیدن این که چرا نام خانوادگی پیش از سال ۵۰ آقای ناصر پورپیرار "بنا کننده" بوده است، باید پاسخ او به یکی از خوانندگان وبلاگش را بخوانیم:

تصویر با کیفیت بالا تر

در واقع شغل پدر آقای پورپیرار عملگی بنایی، یا بنایی بوده است چرا که اگر شغل او آرایشگری بود آقای پورپیرار با آلاف و الوف نمی گفت که :(( در ک معماری و هنر(!!) را در سلول های خود دارم))!!

صفحه ی ۱۹۷(چند بگو مگو در باره حزب توده-نشر کارنگ):

((آزمایشگاه پر و پیمانی بود: انواع میکروسکوپ ها، دستگاه های اندازه گیری مختلف و ده ها نوع ترانس های برق. می گفت برای انها مشتری دارد و در فاصله ی کوتاهی صاحب چند ده هزار تومان خواهد شد و تشکیلاتی راه خواهد انداخت.))
پس از این آقای پورپیرار در قامت انسانی عاقل و پخته، به نصیحت تیزابی می پردازد:

((گفتم ما به حزب نیاز داریم نه سازمان چریکی.سرمایه ی ما مردم هستند: کارگران مردم میانه حال و کشاورزان))

((دعوت کرد که با در سرقت آزمایشگاه همکاری کنم، نپذیرفتم. گفت پس از سرقت اثاثیه را حداکثر برای یک ماه مخفی کنم،پذیرفتم.آزمایشگاه را تخلیه کرد و وسایل را به خانه ی ما(=پورپیرار) آورد که در آن زمان در محله ی امام زاده یحیی بود. بعد به تدریج بخش اعظم آنها را فرروخت، اول میکروسکوپ ها،بعد ترانس ها و خرده ریز های دیگر و فقط چند تکه ی دیگر مانده بود(=بنا به ادعای پورپیرار) که دستگیر شد.)) ....

در بالا پورپیرار مدعی می شود که بخش زیادی از اموال مسروقه را تیزابی فروخته و باقی مانده را نیز خود به کیانوری داده که باید در صحت گفته های وی شک کرد که چه مقدار از وسایل سرقتی را خود پورپیرار تبدیل به پول کرده است!!

Click to View pdf 

یکی از مسائلی که در حوادث و آشوب های پس از انتخابات مورد توجه رسانه های بیگانه و و بیگانه پرستان داخلی بود مسئله ی بررخورد نیروهای امنیتی با تجمعات غیر قانونی بود که عمومن هم به تخریب و ... می انجامید.مدافعان تجمعات غیر قانونی و آشوب ها(به زعم آنها اعتراضات مدنی) مدعی هستند که نیرو های امنیتی و پلیس ایران کاری غیر ضروری،خلاف قانون و غیر عرفی انجام داده و و در واقع آنها "حق" آن کارها را نداشته  اند!؛لیکن تصاویر پست پیشین و این پست به خوبی نشان می دهد که قوه ی قهریه ی هر سامانه و نظامی هر جا که قانون و مصلحت آن مملکت حکم کند می توانند از بازدارنده ی زور برای بازگرداندن آرامش و امنیت بهره بگیرند و این منحصر به هیچ مکان خاصی نیست.چنان که در تصاویر زیر دیده می شود پلیس انگلستان در برخورد با شهروندان معترض به اجلاس g20 با خشونت تمام و با همه ی قوا به میدان آمده! این در حالی است که حضور مردم در آن صحنه نه برای براندازی حکومت سلطنتی انگلستان بلکه فقط و فقط برای "ابراز" و "اعلام" ناخرسندی خود از این اجلاس با توسل به راهپیمایی بوده است. اما در میان اعتراظات مردم انگلستان، نمی توان هیچ مغازه و یا هیچ بانکی را مشاهده کرد که از سوی مردم دچار آسیب شده باشد و یا هیچ شعاری با مضمون نابودی حکومت انگلستان و یا برکناری سردمداران این کشور!! اما نیرو های امنیتی و انتظامی آن سرزمین با برخوردی که مشاهده می کنید پاسخ مردم خود را دادند. این در حالی است که در ایران و در واقع در مناطق آشوب زده ی تهران در همان شب اول اعلام نتایج انتخابات مخربین با آسودگی تمام چندین بانک و ده ها مخزن زباله و چندین اتوبوس را که قیمت بعضی از آنها نود میلیون تومان برآورد می شود را به آتش کشیدند! که با تسامح و سهل گیری نیرو های نظامی و امنیتی مواجه شدند چنان که اینجانب شاهد کتک خوردن ماموران نیروی انتظامی و عدم واکنش آنها با وجود داشتن سلاح و ادوات لازمه بودم. اما نکته ی قابل توجه در تصاویر زیر این است که چگونه این تعداد از عکاس ها با آزادی تمام مضروب کردن شهروندان انگلیسی را به تصویر می کشند اما با هیچ مقاومت و ممانعتی مواجه نیستند؟!!(به تصویر دوم نگاه کنید).

نشریه گاردین با اشاره به دلسوزی عجیب پلیس لندن برای تلف شدن سگ جامانده در اتومبیل پلیس، نوشت: این درحالی بود که پلیس درخصوص قتل معترض انگلیسی در اثر ضربات باتوم، آن را اتفاقی طبیعی خواند..

به نقل از گاردین، روز پنج‌شنبه گذشته یک سگ ‌پلیس به علت اشتباه و سهل‌انگاری نیروی پلیس در خودرو جا ماند و به علت گرمازدگی تلف شد. رییس پلیس این کشور اعلام کرد که همه نیروهای پلیس در این اقدام «مقصر» هستند. در این گزارش آمده، این موضوع ناراحتی بی‌کران همه را برانگیخته و پلیس اعلام کرده است که تحقیقات خود را در رابطه با مرگ این سگ انجام خواهد داد. منابع مختلف پلیس نیز به سرعت عکس العمل نشان دادند و سخنگوی پلیس گفت که آنها به ضمانت‌های بیشتری از سوی نیروها نیاز دارند تا مطمئن شوند که این نوع اشتباهات دیگر رخ نخواهد داد. این گزارش می‌افزاید، ‌مطمئناً این اقدام پلیس در عدم حفاظت از جان یک سگ درس‌هایی را به آن‌ها داد و می‌توان مطمئن شد که دیگر چنین اتفاقی رخ نخواهد داد، حال سوال اینجاست که آیا پلیس برای کشتن «یان تاملینسون» معترض 47 ساله با ضربات متعدد و وحشتناک به سرش، به همین اندازه ناراحت شده است؟ این نشریه انگلیسی با بیان این که گرچه جای خوشحالی است که آن‌ها از این اشتباه احمقانه خود ناراحت هستند، اما سوال اینجاست که پلیس مراقبت از سگ‌ها را به جان شهروندان مقدم می‌داند، اظهار داشت: زمانی که «تاملینسون» 47 ساله در جریان تظاهرات اول آوریل گروه 20 در لندن به علت اصابت‌های مکرر باتوم پلیس به سرش جان باخت، پلیس این قضیه را حاشا کرد، با تاخیر در مورد آن خبررسانی نمود و بعد هم آن را در هاله‌ای از ابهام و تاریکی قرار داد. گرچه پلیس ابتدا سعی کرد کشته شدن این معترض را بر اثر حمله قلبی عنوان کند اما وقتی فیلم ضربه‌های پلیس به سر وی منتشر شد، دیگر جایی برای حاشا باقی نماند. پلیس لندن حتی به راحتی ادعا کرد که خانواده این قربانی، از کشته شدن وی تعجب نکرده‌اند. اگرچه منابع پلیس لندن اعلام کردند که فرد مذکور براثر حمله قلبی کشته شده اما فیلمی که از این حادثه گرفته شده بود همه چیز را مشخص کرد و اکنون حادثه مردن سگی در خودروی پلیس، این شائبه را ایجاد نموده که پلیس برای جان یک سگ ارزشی به مراتب بیشتر از یک شهروند قائل است.